İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi, sosyal medya hesabı üzerinden Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif'in geçici ateşkesle ilgili mesajını alıntılayarak Amerika'nın ikiyüzlü tutumuna karşı adeta tokat gibi bir cevap verdi.

“HEM SAVAŞ HEM ATEŞKES OLMAZ!”

Arakçi, iki ülke arasındaki geçici ateşkesin şartlarının son derece net ve şeffaf olduğunun altını çizerek, emperyalist Amerika'nın çifte standartlarına tepki gösterdi.

Küresel kamuoyuna seslenen Arakçi, mesajında şu ifadeleri kullandı:

"ABD ya ateşkesi seçecek ya da işgalci İsrail aracılığıyla kan dökmeye devam ettiği savaşı... İkisini birden aynı anda seçemez. Tüm dünya Lübnan'da yaşanan insanlık dışı katliamı açıkça görüyor. Artık top ABD'nin sahasında. Tüm dünya, ABD’nin verdiği taahhütlerin arkasında durup durmayacağını yakından izliyor."

TAHRAN’DAN LÜBNAN UYARISI: “AÇIK BİR İHLALDİR!”

İran Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü İsmail Bekayi de konuya ilişkin önemli değerlendirmelerde bulunarak, terör şebekesi İsrail'in Lübnan'daki Müslümanlara yönelik gerçekleştirdiği alçakça saldırıları şiddetle telin etti.

Bu kalleş saldırıların varılan ateşkes mutabakatının "açık ve aleni bir ihlali" olduğunu belirten Bekayi, Siyonist vahşetin tehlikeli boyutlara ulaşacağı uyarısında bulundu.

Sözcü Bekayi, yaşanan bu zulümden doğrudan ABD'yi sorumlu tutarak Washington yönetiminin sorumluluktan kaçamayacağını dile getirdi.

MAŞA TRUMP’TAN SKANDAL ‘LÜBNAN’ İTİRAFI!

Öte yandan, her fırsatta terör devleti İsrail'in sırtını sıvazlayan ABD Başkanı Donald Trump'tan akıllara ziyan bir açıklama geldi.

Trump, taraflar arasında sağlanan geçici ateşkesin Lübnan'ı kapsamadığını küstahça ifade ederek, Siyonist rejimin katliamlarına adeta kılıf uydurdu.

Ateşkesin dışında bırakılan Lübnan ile ilgili skandal gerekçesini "Hizbullah" bahanesine bağlayan Donald Trump, "Evet, onlar bu anlaşmaya dahil değiller. Hizbullah nedeniyle anlaşmanın bir parçası yapılmadılar. Ancak bunun da çaresine mutlaka bakılacak" diyerek yeni tehditler savurmaktan geri durmadı.

Öte yandan Trump, işgalci İsrail'in Lübnan topraklarında düzenlediği kanlı saldırıları meşrulaştırmaya çalışarak, "Bu, yapılan anlaşmanın bir parçası. Herkes bu gerçeği biliyor. Bu tamamen ayrı bir çatışma" ifadelerini kullanmıştı.

ATEŞKES ANLAŞMASI AÇIKÇA İHLAL EDİLDİ

İsrail’in Lübnan topraklarına yönelik saldırılarının sadece bir askeri operasyon olmadığını savunan Pezeşkiyan, bu durumun mevcut ateşkes anlaşmasının açık bir ihlali olduğunu vurguladı. Pezeşkiyan, İsrail'in tutumunu potansiyel anlaşmalara uymama ve aldatmanın tehlikeli bir işareti şeklinde nitelendirdi.

Tahran yönetiminin süreci yakından takip ettiğini belirten İranlı lider, saldırıların sürmesi halinde diplomasi masasının işlevini tamamen yitireceğine dikkat çekti. Pezeşkiyan şunları aktardı.

''Siyonist rejimin Lübnan'a yönelik tekrarlanan saldırganlığı, ilk ateşkes anlaşmasının bariz bir ihlalidir. Bu, olası anlaşmalara yönelik aldatma ve bağlılık eksikliğinin tehlikeli bir işaretidir. Bu tür eylemlerin devamı, müzakereleri anlamsız kılacaktır. Parmaklarımız tetikte kalmaya devam ediyor. İran, Lübnanlı kardeşlerimizi asla yalnız bırakmayacaktır.'''

"TETİKTE OLMAYA DEVAM EDECEĞİZ"

Pezeşkiyan, Lübnan ile olan dayanışma bağlarına vurgu yaptı. "Tetikte olmaya devam edeceğiz ve İran asla Lübnanlı kardeşlerini terk etmeyecektir" ifadesini kullanan Pezeşkiyan, İsrail'in hamlelerine karşı askeri ve siyasi teyakkuz halinin süreceği mesajını verdi.

Esasen soykırımcı İsrail yıllardır bombalıyor Lübnan'ı...

Esasen soykırımcı İsrail yıllardır bombalıyor, Beyrut'u...

Fakat Ortadoğu bölgesinin karışık olmasından istifade eden terör organizasyonu İsrail, 28 Şubat tarihinden bu yana bu saldırılarını yoğunlaştırdı ve bugünlerde de fiili işgale yeltenmeye başladı.

ABD-İSRAİL VE İNGİLTERE İran'a saldırırken, İsrail bu saldırılardan istifade ederek Lübnan'ı bombalıyor da bombalıyor.

PEKİ, BU İŞGALDE AMAÇ NE?

Soykırımcı İsrail'in başından bu yana sapkın hedeflerinden biri olan Vadedilmiş Topraklar!

Bir başla deyimle Arz-ı Mev'ud!

Nedir Arz-ı Mev'ud?

Bu kavram, Yahudi sapkın inancında önemli bir yer tutuyor. İşgalciler bu plana sadık kalarak öldürüyor da öldürüyor!

Sözde Vadedilmiş Topraklar Filistin, Mısır, Irak, Suriye, Lübnan, Suudi Arabistan, İran'ın bir bölümü ve Türkiye’nin de güneyini kapsıyor.

Bu topraklar, Yahudilikteki saptırılmış, sapkın inanca göre, İbrahim'in soyundan gelenlere tanrısal bir ahit ile miras bırakıldığına inanılan kutsal bölgeyi ifade ediyor.

Filistin neredeyse tümüyle işgal edildi. Soykırım devam ediyor…

Siyonist işgalciler Lübnan’a girdi. Hiç kuşkunuz olmasın, amaç Lübnan’ı da işgal etmekti ve işgal de fiili olarak güneyden başladı zaten…

Peki, Mısır, Irak, Suriye, Suudi Arabistan ne durumda?

Bu ülkelerin kıpırdayacak halleri var mı?

GERİYE İKİ ÜLKE KALIYOR; İRAN VE TÜRKİYE…

Erbakan Hocamız yıllarca haykırdı durdu; “İran’dan sonra sıra Türkiye’de!” diye!

Buradaki en kritik soru şudur; Vadedilmiş Topraklar (Arz-ı Mev’ud) Planı’nda sıra hangi ülkede?

Şu an yaşanan nedir; İran'a saldırılar neyi anlatıyor?

Ve Ümmet bu saldırılar karşısında nasıl bir vaziyet almakta?

İşte buradaki en ehemmiyetli soru budur!

İsrail’in Yediot Ahronot gazetesi, “Savaştan önce İsrail ordusunun Lübnan içinde beş kalıcı mevzisi bulunuyordu; bunlar bir tür kalıcı askeri yapılar niteliğindeydi” ifadelerini kullandı.

Gazete, “Şimdi bölgenin derinliklerinde 18 yeni mevzi daha var ve (İsrail) güçlerinin görevi ‘Rıdvan Gücü’ militanlarını takip etmektir” dedi. Gazete bu ifadeyle, kendi iddiasına göre Hizbullah’ın elit birliklerine atıfta bulundu.

Haberde ayrıca İsrail ordusuna bağlı üç tümenin bu görevi tamamlamak için çalıştığı, İsrail’in Hizbullah’a karşı savaşı genişletmeye hazırlandığı bir dönemde geniş çaplı bir yedek asker seferberliğine ihtiyaç duyulacağı belirtildi.

İsrail ordusu yaptığı açıklamada, Beyrut’un güney banliyösünde Hizbullah’a ait 10 karargâhı ve Lübnan’ın çeşitli bölgelerindeki füze fırlatma platformlarını hedef aldığını iddia etti.

Öte yandan Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, İsrail’e Lübnan topraklarına yönelik herhangi bir kara saldırısından “kesin bir şekilde vazgeçmesi” çağrısını yineledi. Macron aynı zamanda Hizbullah’tan saldırılarını “derhal durdurmasını” istedi.

Macron’un açıklamaları, Lübnan Cumhurbaşkanı Joseph Aoun ve Suriye Cumhurbaşkanı Ahmed eş-Şara ile yaptığı uzun görüşmelerin ardından, “X” platformunda Arapça yayımladığı bir mesajda yer aldı.

Macron mevcut aşamayı, uzun yıllardır bölgesel krizler ve otoriter yönetimlerden etkilenen iki ülke için “tarihi bir fırsat” olarak nitelendirdi. Ayrıca Cumhurbaşkanı Aoun’un Lübnan’ın güvenliğini ve birliğini tehdit eden risklere karşı yürüttüğü çabaları övdü.

İsrail’in Lübnan’a yönelik geniş çaplı saldırıları sonucunda, Salı akşamı itibarıyla Lübnan makamlarının verilerine göre 634 kişi hayatını kaybetti, 1586’dan fazla kişi yaralandı ve yaklaşık 817 bin kişi yerinden edildi.

ABD desteğiyle İsrail, 8 Ekim 2023’te Gazze’de iki yıl süren bir soykırım savaşı başlattı. Bu savaş sonucunda 72 binden fazla Filistinli hayatını kaybetti, yaklaşık 172 bin kişi yaralandı. Kurbanların büyük bölümünü çocuklar ve kadınlar oluşturdu.

Gazze’de altyapının yüzde 90’ı tahrip edildi. Yaklaşık 2,4 milyon Filistinlinin yaşadığı bölgede, bunların 1,5 milyonu yerinden edilmiş durumda ve İsrail kuşatması ile bombardımanı altında felaket niteliğinde koşullarda yaşamlarını sürdürüyor.

İsrail onlarca yıldır Filistin’i ve Lübnan ile Suriye’ye ait bazı toprakları işgal altında tutuyor ve bu bölgelerden çekilmeyi ya da bağımsız bir Filistin devletinin kurulmasını reddediyor.

Açıklama, işgal altındaki Kudüs’te bulunan King David Oteli’nde düzenlenen çalışma toplantısının ardından yapıldı. Toplantıya İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, Savunma Bakanı Israel Katz ve Dışişleri Bakanı Gideon Sa’ar katıldı ve görüşme ortak basın toplantısıyla sona erdi.

Netanyahu, Modi’nin ziyaretinin birçok alanda “şaşırtıcı sonuçlar” doğurduğunu belirterek görüşmeyi “kısa ama verimli ve etkili” olarak nitelendirdi. Tarafların somut planlar üzerinde çalıştığını ve bunların yakında Hindistan’da yapılacak ortak hükümet toplantısıyla tamamlanacağını ifade etti.

Netanyahu ayrıca iki ülkenin geleceğinin inovasyon üzerine kurulu olduğunu vurgulayarak Modi hükümetinin etkinliğini övdü.

Modi ise ziyaretin “ikili ilişkilerde önemli bir dönüm noktası” olduğunu belirtti. İki ülke arasındaki iş birliğinin güvenlik, tarım, su, kalkınma ve iş gücü gibi alanlarda önemli ölçüde genişlediğini söyledi.

Ayrıca tarafların karşılıklı fayda sağlayacak bir serbest ticaret anlaşmasını tamamlamak üzere olduğunu, savunma alanında ise geliştirme, üretim ve teknoloji transferi konularında ortaklığa yöneldiklerini dile getirdi.

Modi, ilişkilerin “özel stratejik ortaklık” seviyesine çıkarılmasını “doğal ve vizyoner bir gelişme” olarak tanımladı. Gazze’deki savaş konusunda İsrail ile koordinasyonun sürdüğünü belirterek, ülkesinin “terörizm” olarak nitelediği eylemleri kınama tutumunu yineledi.

İmzalanan mutabakatlar arasında kültür ve tarımsal inovasyon alanları yer alırken, Hindistan’da bir tarım araştırma ve inovasyon merkezi kurulmasına yönelik anlaşma da bulunuyor. Bu merkez kapsamında eğitim programları, bilgi paylaşımı ve akademik iş birliği planlanıyor.

Ziyaret sırasında Modi, İsrail Cumhurbaşkanı Isaac Herzog ile de görüştü. Herzog, Hindistan’ı “Orta Doğu’nun geleceğinin hayati bir parçası” olarak nitelendirirken, Modi kendisini Hindistan’a resmi ziyarete davet etti.

Modi, bir gün önce Ben Gurion Havalimanı’na varmış ve Netanyahu tarafından karşılanmıştı. Ayrıca Knesset’te düzenlenen özel oturumda konuşma yaparak, 7 Ekim sonrası İsrail’e desteklerini ifade etmişti.

Modi, Knesset’te konuşma yapan ilk Hindistan başbakanı olmasının yanı sıra, 2017 yılında İsrail’i resmen ziyaret eden ilk Hindistan hükümet başkanı olmuştu. Bu ziyaret, Hindistan’ın Filistin meselesine ilişkin geleneksel politikasında önemli bir kırılma olarak değerlendirilmişti.

Çeşitli raporlar, son on yılda İsrail-Hindistan ilişkilerinin gelişiminin, Hindistan’da Hindu milliyetçiliğinin yükselişi, İsrail savunma sanayisinin Asya pazarındaki genişlemesi ve siber güvenlik, sınır gözetimi ile insansız hava araçları teknolojilerindeki ortak çıkarlarla bağlantılı olduğunu ortaya koyuyor.

Bu bağlamda Modi’nin ziyareti ve çok sayıda anlaşmanın imzalanması, İsrail’in Hindistan için önemli bir güvenlik ortağı haline gelmesi ve buna karşılık Tel Aviv’in yükselen küresel güçlerden biri olan Hindistan’da siyasi ve ekonomik derinlik kazanması sürecinin yeni bir aşaması olarak değerlendiriliyor.

Amerikan-İslam İlişkileri Konseyi (CAIR) Direktörü Khalid Turaani'nin katıldığı bir konferansta yaptığı çarpıcı açıklamalar, İsrail’in elindeki devasa insan derisi stoklarının kaynağına dair korkunç iddiaları tekrar alevlendirdi.

Lübnan ve İsveç medyasının yanı sıra İsrailli doktorların da itiraflarıyla belgelenen "İsrail Deri Bankası" skandalı, Gazze'deki vahşetin boyutlarını bir kez daha gözler önüne serdi.

"FİLİSTİNLİ KARDEŞLERİMİN CESETLERİNİ YÜZÜYORLAR!”

Konuşmasında Siyonist rejimin akılalmaz uygulamalarına dikkat çeken CAIR Direktörü Khalid Turaani, İsrail’in sahip olduğu insan derisi rezervlerinin büyüklüğüne şu sözlerle işaret etti:

“Tüm bu derileri nereden bulduklarını sanıyorsunuz? Çin ve Hindistan’dan daha fazla insan derisine sahipler. Kelimenin tam anlamıyla Filistin’deki kardeşlerimin cesetlerini yüzüyorlar. İnsan derisini oradan alıyorlar. Eğer onlara Nazi dersem kanunlarınız beni cezalandıracak.”

VAHŞETİN KURUMSAL HALİ: 12 YIL ERTELENEN ONAY!

Lübnan merkezli LBCI sitesinde yayımlanan "Gizlilik Perdesinin Ardında: İsrail Deri Bankası ve Organ Toplamayla İlgili Tartışmalar" başlıklı rapor, bu insanlık dışı endüstrinin geçmişini aydınlatıyor.

Raporda yer alan bilgilere göre; İsrail ordusunun askerlerdeki cilt yaralanmalarını tedavi etmek amacıyla 1973 savaşı sonrasında bir "İsrail Deri Bankası" kurma fikri doğdu.

Ancak Yahudi inancında organ bağışının yasak olması sebebiyle, bankanın kuruluşu hahamların onayı için tam 12 yıl bekletildi.

1985 yılında hahamlardan deri bağışına ve başka bir kişiden deri alınmasına izin veren skandal fetvanın çıkmasıyla Deri Bankası resmi olarak faaliyete geçti.

"ORGANLARI İÇİN ONLARI ÖLDÜRÜYORUZ!"

İşgalcilerin yürüttüğü organ hırsızlığı ağı, bağımsız gazeteciler ve bizzat İsrailli yetkililer tarafından defalarca belgelendi.

2009 yılında İsveç gazetesi The Aftonbladet, skandalı dünya manşetlerine taşımıştı.

Haberde, İsrail’in Ebu Kebir Adli Tıp Enstitüsü’nün eski başkanı Dr. Yehuda Hiss’in "Derileri ve organları için onları öldürüyoruz" şeklindeki kan donduran itirafı yer aldı.

Konuyu ilk kez 2001 yılında gündeme getiren İsveçli gazeteci Donald Boström’ün raporu ise İsveç ile İsrail arasında derin bir diplomatik krize neden olmuştu.

PLASTİK KORNEA OYUNU VE "GÜZEL GÜNLER" İTİRAFI’

1996-2002 yılları arasında Deri Bankası’na bağlı Ebu Kebir Adli Tıp Enstitüsü’nde görev yapan İsrailli Doktor Meira Weiss, "Ölü Bedenler Üzerinde" adlı kitabında soykırımın adli tıp boyutunu detaylandırdı.

Weiss'in kitabındaki şu ifadeler okuyanların kanını dondurdu:

• Cesetlerin Yağmalanması: "Korneaları, derileri, kalp kapakçıklarını alıyorlar. Ailelerin fark etmemesi için korneaların yerlerine plastik bir cisim yerleştiriyor ve deriyi arka vücuttan yüzüyorlardı."
• Askerlere Tedavi: "Ölen Filistinli mahkûmların organları, 1985'te kurulan İsrail Deri Bankası tarafından İsrailli askerlerin yanık tedavilerinde kullanıldı."
• Hastalıklı Zihniyet: Weiss, enstitüde görevli bazı çalışanların bu insanlık dışı işlemleri uyguladıkları o dönemi "güzel günler" olarak hatırladığını belirtti.

ELEKTRİĞİ KESİP ŞEHİTLERİN CESETLERİNİ KAÇIRDILAR!

İsrail devleti, 2016 yılında Haaretz gazetesinde yayımlanan bir haberle yaşamını yitiren onlarca Filistinlinin cesedini "kaybettiğini" itiraf etmişti. Bugün ise aynı taktiğin Gazze Şeridi'nde devam ettiği biliniyor.

Şifa Hastanesi’nde görevli Doktor Mutez Harara, İsrail güçlerinin hastaneye düzenlediği baskınlarda yaşanan korkunç olayları şu sözlerle anlattı:

"Askerler kasıtlı olarak elektriği kesiyordu. Karanlıkta göz gözü görmediği için, ışıklar geri geldiğinde hem bazı hastaların hem de cesetlerin kaçırıldığını anlıyorduk."

ABD, 2003 yılındaki Irak işgalinden bu yana en kapsamlı askeri yığınağını gerçekleştirerek Orta Doğu’yu adeta bir barut fıçısına çevirdi.

Washington’un "maksimum baskı" adı altında yürüttüğü strateji, diplomatik mesajların ötesine geçerek devasa bir askeri gövde gösterisine dönüştü.

- YÜZEN KALELER VE "GÖRÜNMEZ" TEHDİT BÖLGEDE!

Pentagon, bölgedeki deniz gücünü iki dev uçak gemisi görev grubu etrafında birleştirdi.

Nükleer tahrikli USS Abraham Lincoln Umman Denizi'nde konuşlanırken, dünyanın en büyük savaş gemisi olarak nitelendirilen USS Gerald R. Ford da bölgeye intikal etti.

Her biri 75 savaş uçağı kapasiteli olan bu gemilere, hava hakimiyetinde "mutlak güç" olarak tanımlanan F-22 Raptor filoları eşlik ediyor.

Virginia'dan havalanan 12 adet F-22'nin yanı sıra F-35 Yıldırım II ve E-3 Sentry (AWACS) uçaklarının bölgedeki üslere yerleşmesi, "şok ve dehşet" operasyonlarını hatırlatan bir hazırlık olarak değerlendiriliyor.

Pentagon'un bölgedeki deniz gücünü iki uçak gemisi görev grubu etrafında topladığını belirten askeri kaynaklar, "Bu strateji, İran'ı hem Umman Denizi hem de Akdeniz üzerinden baskı altına almayı hedefliyor" değerlendirmesinde bulundu.

- 10 GÜNLÜK MÜHLET: DİPLOMASİ Mİ, İŞGAL PROVASI MI?

Beyaz Saray kaynaklarından sızan bilgilere göre, ABD Başkanı Donald Trump yönetimi Tahran’a yeni bir nükleer anlaşma için 10-15 günlük bir süre tanıdı.

Beyaz Saray kaynaklarının konuya ilişkin yaptığı açıklamada şu ifadeler yer verildi:

"Başkan Trump, Tahran'a yeni bir nükleer anlaşma için 10-15 günlük bir süre verdi. Bu sevkiyat sadece caydırıcılık değil, müzakerelerin başarısız olması durumunda başlayacak haftalar sürecek bir operasyonun ön hazırlığıdır."

Ancak uzmanlar, bu sürenin bir diplomasi arayışından ziyade, olası bir operasyonun ön hazırlığı olduğu görüşünde. Yapılan askeri sevkiyatın sadece caydırıcılık değil, haftalar sürebilecek kapsamlı bir hava harekatının lojistik altyapısı olduğu ifade ediliyor.

- SAVUNMA HATTI TAHKİM EDİLİYOR: 50 BİN ASKER TEYAKKUZDA!

ABD sadece saldırı değil, bölgedeki üslerine yönelik olası misillemelere karşı da savunma hattını güçlendiriyor.

Bölgeye ek Patriot ve THAAD füze savunma sistemleri sevk edilirken, Amerikan askeri mevcudiyetinin 30 bin ile 50 bin arasında olduğu tahmin ediliyor.

Kritik bölgelerdeki personel ise daha güvenli noktalara tahliye edilerek olası bir çatışmanın "geri dönülemez eşiğine" hazırlanılıyor.

Öte yandan askeri stratejistler, mevcut tablonun 2003 Irak işgali öncesindeki askeri düzenle birebir örtüştüğünü vurguluyor. Bölgeyi ateşe atacak bu hamlelerin, sadece İran’ı değil tüm Orta Doğu dengelerini sarsmasından endişe ediliyor. İslam coğrafyasının kalbinde kurulan bu askeri düzenek, yeni bir kaos dalgasının habercisi olarak yorumlanıyor.

“Ellerimiz hala tetikte duruyor. Eğer siz geri dönerseniz, biz de geri döneriz.”

El-Buhayti, Yemen’in füzelerden tüfeklere kadar tüm askerî kabiliyetlerinin ve Babü’l-Mendep Boğazı ile Kızıldeniz ve Arap Denizi’nin stratejik bölgelerinin, Hamas ve İslami Cihad ile koordinasyon içinde korunduğunu vurguladı.

İsrail halkına seslenen El-Buhayti, “Enerjinizi Gazze tünellerinde aramaya harcamayın.” dedi.

Öte yandan daha önce de Ensarullah Hareketi Siyasi Ofisi’nin önde gelen isimlerinden Hazam El-Esed, Sputnik Ajansı’na yaptığı açıklamada, “İsrail rejimi, Gazze Şeridi’ndeki ateşkes anlaşmasına bağlı kalırsa, Yemen Silahlı Kuvvetleri işgal altındaki topraklara yönelik operasyonlarını durduracaktır” ifadelerini kullanmıştı.

2011’de başlayan Suriye iç savaşı, ülkeyi uluslararası güçlerin rekabet sahasına dönüştürmüştü. İran’ın Suriye’deki askerî nüfuzunu artırması, Hizbullah’ın lojistik hatlarını genişletmesi ve Rusya’nın 2015 sonrası sahaya doğrudan müdahil olması, İsrail açısından ciddi güvenlik endişeleri meydana getirmişti. Bu nedenle Tel Aviv yönetimi, savaş sürecinde Suriye’ye yönelik yüzlerce hava saldırısı ve özel operasyonla sahayı sürekli baskı altında tuttu.

Ancak 2025’te Beşar Esad’ın devrilmesi ve yerine Ahmed Şara’nın gelmesi, İsrail’in bu stratejik dosyasının yeniden tanımlanmasını zorunlu kılmıştır.

2. İsrail’in Esad Öncesi Dönemdeki Temel Hedefleri

Esad rejiminin devam ettiği dönemde İsrail’in öncelikleri şunlardı:

• İran’ın askeri varlığını sınırlamak: Kudüs Gücü, milisler ve İran’a ait üslerin sürekli vurulması.
• Hizbullah’ın hassas mühimmat projesini engellemek: Lübnan’a yönelik füze/İHA sevkiyatının kesilmesi.
• Golan hattını güvence altına almak: İran destekli milislerin Dera ve Kuneytra çevresinde mevzilenmesinin önlenmesi.
• Operasyonel üstünlüğü korumak: Suriye hava savunmasının etkisizleştirilmesi, havaalanlarının devre dışı bırakılması.

Bu hedefler, Esad rejiminin zayıflığı sayesinde büyük ölçüde hayata geçirilebilmişti.

3. İsrail Açısından Yeni Dönemin Avantajları

3.1. İran Nüfuzunun Gerilemesi

• Şara yönetiminin Körfez ve Batı’ya yaslanması, İran’ın Suriye’deki stratejik yatırımını baltaladı.

• Hizbullah’a giden ikmal hatları zayıfladı; bu, İsrail’in kuzey cephesinde ciddi bir rahatlama oluşturdu.

3.2. Hizbullah’ın Lojistik Krizi

• Şam–Halep havaalanları üzerinden yürütülen mühimmat akışı durma noktasına geldi.

• Irak sınırındaki El-Bukemal hattı üzerindeki İran kontrolü gevşedi.

3.3. Diplomatik Alan

• İsrail, Körfez ülkeleri ve Batı ile örtük bir çıkar ortaklığı yakaladı. “İran’sız Suriye” fikri, Tel Aviv’in yıllardır arzuladığı bir hedefti.

4. İsrail Açısından Riskler ve Belirsizlikler

4.1. Meşru ve Güçlü Bir Şam Yönetimi

• Ahmed Şara’nın uluslararası meşruiyet kazanması, İsrail’in Suriye’ye yönelik hava saldırılarını “diplomatik maliyetli” hale getirebilir.

• İsrail’in “sınırsız operasyon serbestisi” daralabilir.

4.2. Yeni İttifak Dengeleri

• Türkiye, Katar ve Suudi Arabistan destekli bir Suriye, orta vadede bölgesel güç dengelerini değiştirebilir.

• Bu durum, İsrail için yeni bir meydan okuma doğurur.

4.3. Rusya Faktörü

• Moskova, üslerini ve nüfuzunu koruyabilmek için yeni yönetimle işbirliğini sürdürebilir.

• Bu, İsrail’in hava sahasındaki manevra kabiliyetini sınırlayabilir.

5. İsrail’in Yeni Stratejik Hedefleri

1. İran’ın Suriye’ye geri dönüşünü engellemek.

2. Hizbullah’ın lojistik damarlarını tamamen kurutmak.

3. Golan hattında kalıcı güvenliği sağlamak.
4. Yeni rejimin “kontrollü güçlenmesini” sağlamak: İsrail, Suriye’nin toparlanmasını tamamen istemiyor; “İran’sız ama zayıf” bir Suriye, Tel Aviv’in çıkarlarına en uygun senaryodur.
5. Batı–Körfez koordinasyonunu artırmak: İsrail, diplomatik planda bu bloğu destekleyerek kendi hedeflerini güvence altına alacaktır.

6. Bölgesel ve Küresel Yansımalar

• Türkiye ve Körfez ülkeleri: Yeni yönetimi destekleyerek İran’ın nüfuzunu kırmaya çalışacaklar. Bu, İsrail ile örtük çıkar kesişmesi meydana getiriyor.

• Rusya: Üslerini koruyarak yeni dengeye uyum sağlıyor. İsrail için hava sahasında “kırmızı çizgiler” belirleyebilir.

• ABD ve Avrupa: Ahmed Şara yönetimini destekleyerek İran karşıtı blokta tutmaya çalışacak. İsrail, bu desteğin doğrudan faydalanıcısı olacak.

7. Olası Senaryolar

1. İran’ın tamamen tasfiyesi: İsrail ve Körfez’in hedeflediği ideal senaryo.

2. Şam’ın güçlenmesi: Batı desteğiyle toparlanan bir Suriye, orta vadede İsrail için yeni bir tehdit olabilir.

3. Kontrollü istikrarsızlık: İsrail için en avantajlı durum; İran dışarıda tutulurken Suriye’nin tam toparlanması engellenir.

8. Sonuç

Beşar Esad’ın devrilmesi, İsrail için stratejik bir dönüm noktasıdır.

• Kısa vadede: İran ve Hizbullah’ın zayıflaması, İsrail’in kuzey cephesinde rahatlama sağlamaktadır.
• Orta vadede: Ahmed Şara’nın uluslararası destek kazanması, İsrail’in operasyonel serbestisini kısıtlayabilir.
• Uzun vadede: İsrail’in hedefi, “İran’sız ama zayıf” bir Suriye’nin varlığını sürdürmektir. Tamamen toparlanan ve güçlenen bir Şam, İsrail için yeni bir stratejik meydan okuma olacaktır.

DÜRZÎLERLE BAŞLAYAN HAT, SDG’YE UZANIYOR

İsrail’in son aylarda Süveyda’daki Dürzî gruplara yönelik politikaları, yalnızca askeri değil diplomatik ve toplumsal düzeyde de dikkati çekici bir derinlik taşıyor. Şam’da Suriye Savunma Bakanlığı’na yönelik hava saldırıları, Süveyda valilik binasına çekilen 'Dürzî bayrağı' ve Siyonist yardım konvoyları bu stratejik yakınlaşmanın parçaları. Aynı dönemde terör örgütü SDG elebaşları, Süveyda’ya 'insani koridor' açılmasını teklif ederek kuzey-güney bağlantısını doğrudan dillendirdi. Bu adımlar, 'Davud Koridoru' olarak adlandırılan sessiz genişleme planının sahada uygulanmaya başlandığını gösteriyor.

DAVUD KORİDORU NEDİR VE NEYİ HEDEFLİYOR?

Davud Koridoru, işgal altındaki Golan Tepeleri’nden başlayarak Suriye'nin güneyindeki Dürzî yerleşimlerden geçip kuzeyde terör örgütü SDG kontrolündeki bölgeye ulaşan bir hattı ifade ediyor.

Bu koridorun varlığı, hem Siyonist rejimin güvenlik stratejileri açısından derinlik sağlıyor hem de Suriye’nin doğusuna açılan bir jeopolitik kapı anlamına geliyor. Bu hat üzerinden, Tel Aviv yönetimi başta doğrudan Fırat Nehri’ne kadar genişleyebilecek stratejik bir nüfuz sahası kurmayı amaçlıyor. Aynı zamanda Arap–İran etkisini dengeleme hedefiyle şekillenen bu senaryo, Suriye’yi fiilen parçalamaya dönük bir etnik dizayn taşıyor.

SİYONİST TERÖR KORİDORUNA 'İNSANİ' MASKE

Koridorun sahaya uygulanmasındaki en dikkati çekici unsur, 'insani yardım ve sivil koruma' kisvesi altında ilerliyor olması. Terör örgütü SDG elebaşları, Süveyda’ya 'insani koridor' açma teklifinde bulunarak güney ile doğu arasında ilk defa kurumsal bir bağ kurdu. Terör rejimi İsrail ise Dürzî isyancıların korunması bahanesiyle hem bombardımanlar hem de yardım konvoyları üzerinden bölgeye aktif şekilde müdahil oldu.

Ancak uzmanlara göre, bu yardım ve koruma stratejileri; nihayetinde silahlı aktörlerin ve siyasi yapıların alan kazanımına dönüşüyor. Koridor; sivil altyapının arkasında Dürzî-SDG görünümlü, Siyonist güdümlü etnik-militan bir güzergâh olarak şekilleniyor.

BÖLGEDE İTTİFAK ARAYIŞI VE İSRAİL’İN SİNSİ PLANI

Siyonist rejimin Dürzîlere verdiği destek, yalnızca günlük güvenlik hesabına değil, daha geniş bir politik mimariye dayanıyor. Şam yönetimi zayıflarken, Dürzîler üzerinden güneyde bir tampon bölge kurulması ve bu hattın kuzeye taşınarak terör örgütü SDG ile bütünleşmesi planlanıyor.

Dürzî toplumunun işgal rejimiyle tarihsel bağı, bu planı meşrulaştırmak için öne çıkarılırken, aynı zamanda iç çatışmalarla bölünmüş Suriye’de yeni bir 'bağımsız yapı' alanı oluşturuluyor. Böylece İsrail, askeri operasyonlarla değil, 'azınlık koruma' ve 'insani yardım' bahaneleriyle bölgeye yönelik uzun vadeli işgal planını sürdürüyor.

TÜRKİYE VE BÖLGE ÜLKELERİ İÇİN AÇIK TEHDİT

Davud Koridoru’nun Suriye’yi fiilen ikiye bölmesi, sadece Şam için değil, Türkiye ve bölgedeki diğer güçler için de doğrudan bir güvenlik tehdidi oluşturuyor.

Türkiye’nin güney sınırında oluşacak Dürzî-SDG eksenli bir kuşak, Suriye'nin toprak bütünlüğünü hedef alırken, Ankara’nın kırmızı çizgilerini ihlal ediyor. Ayrıca bu koridorun İran’ın Lübnan hattını kesme, Türkiye’nin sınır kontrolünü zayıflatma ve Rusya’nın etkisini çevreleme gibi çok yönlü stratejik hedefleri de beraberinde taşıdığı değerlendiriliyor.

SESSİZ, DERİN VE TEHLİKELİ İLERLEYİŞ

Soykırımcı İsrail’in Dürzî isyancıları kullanarak başlattığı 'Davud Koridoru' projesi, başlangıçta klasik bir askeri işgal gibi görünmeyen ama ondan daha etkili ve sonrasında Siyonist işgale hazırlayan stratejik bir plan olarak dikkati çekiyor.

Bu sessiz derinlik, Suriye’nin güneyinden Fırat’a kadar uzanan bir kuşakla, Suriye’yi etnik çizgilerle bölme, yeni etki alanları oluşturma ve bölgede uzun vadeli bir jeopolitik mühendislik inşa etme amacını taşıyor. Koridor tamamlandığında, yalnızca haritalar değil, dengeler de değişmiş olacak. Ve bu kez savaş 'koruma' adı altındaki bir işgal kuşatmasından doğacak.

Kerbelâ Olayı, İslam tarihindeki en trajik ve anlam yüklü olaylardan biridir. Miladi 10 Ekim 680 tarihinde (Hicri 10 Muharrem 61), bugünkü Irak sınırları içinde yer alan Kerbelâ şehrinde gerçekleşmiştir. Bu olayda, Hz. Muhammed’in torunu Hz. Hüseyin, ailesi ve yakınlarıyla birlikte Emevi Halifesi Yezid’in ordusu tarafından kuşatılmış ve büyük çoğunluğu şehit edilmiştir.

Kerbela Olayı Nasıl Gelişti

Hulefâi Raşidin döneminin son halifesi olan Hz. Ali ümmetin birlik ve beraberliği için büyük bir siyasi mücadele veriyordu. Alemi İslam için koyduğu çaba Müslümanları bir araya getirse de yaşanan iç savaşlar (Cemel ve Sıffin gibi) İslam dünyasında büyük ayrılıklara yol açtı.

Hz. Ali’nin şehit edilmesinden sonra oğlu Hz. Hasan, kısa süreliğine halife oldu, ardından anlaşma yaparak halifeliği Muaviye’ye bıraktı. Muaviye öldükten sonra yerine söz verildiği gibi halifelik Hz. Hüseyin’e değil, Muaviye’nin oğlu Yezid’e geçmiştir. Fakat Yezid’in halifeliğine tepkiler oldukça fazla olmuştur. Çünkü halifenin demokratik yollardan seçilmesi gerekiyordu ve Yezid’in halifeliği ile halifelik makamı saltanat usulüne çevrilmiş oluyordu. Yezid, halifelik makamına geçer geçmez iktidarını ve otoritesini sağlamlaştırmak maksadıyla Medine valisine, kendisine itaat etmeleri konusunda mektup yazmıştı. Diğer taraftan, Kûfe halkı ise Hz. Ali’ye sıkı sıkıya bağlı olduklarından Yezid’in halifeliğini tanımak istemediler. Ayrıca, Emeviler dönemi ile birlikte başkent, Şam’a taşınmıştı ve Kûfe’nin gelirlerinde de gözle görülür azalmalar yaşanmıştı. Tüm bu nedenlerden ötürü Kûfe halkı, Hz. Ali’nin oğlu Hz. Hüseyin’e mektup yazarak kendisine bağlılıklarını bildirdiler ve onu Kûfe’ye davet ettiler. Hz. Hüseyin, kendisini Kûfe’de kalabalık bir grubun beklediğini düşündüğünden bu daveti kabul etti ve Kûfe’ye gitti.

Yanına ailesini de alarak Kûfe’ye giden Hz. Hüseyin’in ordusu ile Yezid’in ordusu Kerbela’da karşılaştı. Hz. Hüseyin’in ordusunda bulunan 70 adama karşılık, Yezid’in ordusunda 4500 kişi olduğundan bu mücadele, Hz. Hüseyin ve beraberindekilerin ölümüyle sonuçlandı. Hz. Hüseyin’in ailesi esir alındı ve kanlı bir şekilde biten bu olay, tarihe Kerbela Olayı olarak geçti.

Hz. Hüseyin

Hz. Hüseyin, Peygamberin torunu ve Hz. Ali ile Hz. Fatıma’nın ikinci çocuğu idi. O zamana kadar Araplar arasında pek rastlanmayan bu adı ona Hz. Muhammed vermiş idi. Bazı kaynaklarda Hüseyin doğduğu zaman Hz. Muhammed’in kulağına; ‘O cennet çocuklarının efendisi (Seyyid)dir’; diye seslendiği yazılıdır. Peygamber Hz. Hasan ile Hz. Hüseyin’i çok severdi. ‘Bunlar benim oğullarımdır, kızımın oğullarıdır; Allah’ım ben onları seviyorum, sen de onları sevenleri sev.’ dediği birçok kaynakta yazılıdır.

İmam Hüseyin’in çocukluğu Peygamberin derin sevgi ve şefkati içinde geçti. Ancak bu durum kısa sürdü. Daha 5 yaşındayken dedesini yani Hz. Muhammed’i ve kısa bir süre sonra da annesi Hz. Fatıma’yı kaybetti. Bu durumun onu oldukça etkilediği muhakkaktır.

Hz. Ali’nin şahadeti sonrasında abisi Hz. Hasan’a itaat etmeyi yeğledi. Çünkü babası ölürken ona abisine uymasını vasiyet etmişti. Ancak abisinin Muaviye’nin hileleriyle zehirletilerek şehit edilmesinden sonra yaşanan gelişmeler onun o zaman kadarki durumunu değiştirdi. Yezid’e biat etmemekteki kararlılığı onun bu yolda sonuna kadar gideceğini gösteriyordu.

Muaviye ölmeden önce çeşitli hile ve tehditlerle halkı oğlu Yezid’e biat ettirmiş; Hz. Hüseyin ve bazıları gelenleri biat etmemişlerdi. Yezid ilk iş olarak babasının yarım bıraktığı bu işi tamamlamak üzere, Velid’e yolladığı mektupta ‘her ne suretle olursa olsun Hz. Hüseyin, İbn-i Zübeyr ve İbn-i Ömer’in biatlerinin sağlanmasını, eğer bu mümkün olmazsa, boyunlarının vurulup, başlarının kendisine gönderilmesini istiyordu. İktidar hırsının iştahlarını kabarttığı Emeviler’in yapamayacakları iş yoktu. Babası Muaviye’nin izinden giden Yezid, gerekirse Peygamberin sevgili torununun dahi başını kesmeye, Ehli Beyte zulmetmeye kararlıydı.

Doğal olarak Hz. Hüseyin, Yezid’e biat etmedi ve Velid’in çabaları sonuç vermedi. 4 Mayıs 680 gecesi kardeşi Muhammed Hanefi’nin de tavsiyesiyle bütün aile fertleriyle birlikte Mekke’ye gitti. Ayrıca bu sırada Hz. Hüseyin’in Mekke’ye gittiğini öğrenen Kufeliler de Hz. Hüseyin’e elçiler göndererek Kufe’ye davet ederek kendisini halife olarak tanımaya hazır olduklarını bildirdiler. Bunun üzerine Hz. Hüseyin de amcaoğlu Müslim b. Akıyl’i oradaki durumu yerinde görmek ve uygun bir zemin sağlamak üzere Kufe’ye gönderdi. Önceleri Müslim Kufe’deki çalışmalarında başarılı oldu ve Hz. Hüseyin de bunun üzerine Mekke’den Kufe’ye doğru yola çıktı.
Bu arada Müslim’in faaliyetleri Yezid tarafından haber alınınca, Kufe Valiliğine zalim Ubeydullah getirildi ve Müslim yakalanarak idam edildi. Ubeydullah’ın Kufe valiliğine atanması şüphesiz anlamlıydı. Çünkü o Muaviye’nin Irak Valisi Ziyad b. Ebih’in oğluydu. Zalimlikte babasından aşağı değildi. Ubeydullah’ın Kufe Valiliğine atanmasıyla Hz. Hüseyin’i davet eden onbinler korku ve tehditle sindirildi.

Hz. Hüseyin, Mekke’den Kufe’ye doğru yola çıktığında amcaoğlu Müslim Yezid’in adamlarınca öldürülmüştü. Hz. Hüseyin kafilesiyle ilerlerken yolda, ünlü Arap Şair Ferezdak ile karşılaşıldı. Hz. Hüseyin ondan Kufe’deki durumu sorunca, Ferezdak, ‘Halkın kalbi seninle, kılıçları ise Beni Emeviler iledir; kaza ise gökten iner ve Allah dilediğini işler.’ dedi. Hz. Hüseyin de ‘Doğru söyledin, Allahın dediği olur.’ dedi ve yola devam edildi. Hz. Hüseyin Müslim’in Yezid’in adamlarınca acımasızca öldürüldüğünü yolda öğrendiğinde oldukça üzüldü. Kufelilerin kalleşliği ve dönekliği ortada olduğu, Müslim’e oynanan oyun her şeyi gösterdiği halde, hatta kendisi için baş koyduklarını söyleyenler dağılıp kaçtığı halde o, Mekke’den yola çıkan ailesi ve fedakar dostlarıyla, yola devam etmekten çekinmedi. Hatta ordunun geldiğini haber alınca yanındakilere zaman varken kendisinden gece ayrılabileceklerini ifade ettiyse de, yanında bulunanlar ‘hayatlarını kurtarmak için onu terk etmek alçaklığını yapmayacaklarını ifade ettiler.

Hz. Hüseyin ve beraberindekiler Kerbela’ya geldiklerinde hem susuz bırakılmış, hem de binlerce kişilik ordu tarafından sarılmış durumdaydılar. İnsanlık değerlerinden yoksun Kufe Valisi zalim Ubeydullah, Hz. Hüseyin’in geri dönmek, Yezid’le görüşmek veya İslam sınırlarından herhangi birine gitmek isteklerinden hiçbirini kabul etmedi. Esasen onun görevi Yezid’in emrini yerine getirmek yani Hz. Hüseyin’i şehid etmekti. Çünkü biliyordu ki, Hz. Hüseyin yaşadığı sürece efendisi Yezid’e rahat yoktu.

Şimdi sözde Müslümanlardan oluşan koskoca bir ordu, kendi dinini kuran Hz. Muhammed’in her yönden üstün yaratılış ve niteliğine sahip torununa ve onun ailesine saldırıyor, öldürmeye çabalıyordu. Karşılarındaki bir avuç insan ise günlerdir susuzdu. Hararetten insanların dudakları çatlamış, dilleri kurumuş, bağırları yanmıştı. Fakat karşılarındaki paralı askerlerde insaf yoktu, acıma bilmiyorlardı, kana susamışlardı, şan ve şöhretin esiriydiler. Meğer insanoğlu, servet, şöhret ve makam için sırasında ne kadar küçülüp, alçalabiliyordu.Çok dengesiz bir şekilde başlayan savaşta Hz. Hüseyin’in 23 süvari ve 40 piyadeden oluşan askerleri öğle üzeri olduğunda iyice azalmış durumdaydı. Hz. Hüseyin de bu az sayıda susuz ve bitkin insanla yaya olarak savaşıyordu. Sonunda Şimr’in emriyle her yandan hücum edilerek Hz. Hüseyin şehid edildi. Peygamberin torunu Hz. Hüseyin’in vücudunda otuz üç ok, otuz dört kılıç ve kargı yarası vardı (10 Muharrem 61-10 Ekim 680).

Hz. Hüseyin, sadece bir lider değil; aynı zamanda adaletin, onurun ve ilahi hakikatin sesi olarak, zulme karşı kıyam etmiş ve bu uğurda şehadeti seçmiştir. Bugün onun mirası, zulme karşı direnişin ve hakka teslimiyetin sembolü olarak yaşamaya devam etmektedir.

Bi'ru's-Seba' Belediyesi’ne göre füze doğrudan bir binaya isabet etti. Saldırıya ait görüntülerde ciddi maddi hasar görülürken, İsrail Demiryolları Şirketi, şehirdeki tren istasyonunun zarar görmesi nedeniyle kapatıldığını açıkladı.

Yedioth Ahronoth gazetesi, bazı dairelerin füze saldırısından zarar gördüğünü yazdı. CNN ise görgü tanıklarına dayandırdığı haberinde, şehirdeki Microsoft ofisinin yakınlarında yangın çıktığını bildirdi.

İran lideri Ayetullah Ali Hamaney, X platformunda “Siyonist düşman şu anda cezalandırılıyor” açıklamasında bulundu. İran Haber Ajansı ise saldırının Bi'ru's-Seba'daki “Gav Yam Negev Teknoloji Merkezi”ni hedef aldığını belirtti.

Ajans, bu merkezin askeri ve siber alanlarda aktif kurumlara ev sahipliği yaptığını bildirdi. Öğrenci Haber Ajansı da İran’ın İsrail’e yönelik yeni bir füze saldırı dalgası başlattığını duyurdu.

İran devlet televizyonu, saldırıların Negev Çölü’ndeki bölgeleri de hedef aldığını belirtti; burada Nevatim Hava Üssü de yer alıyor. İsrail kaynakları ise hava savunma sistemlerinin bazı füzeleri engellediğini, ancak en az bir füzenin engellenmeden düştüğünü aktardı.

Öte yandan, İsrail işgal ordusu bugün sabah saatlerinde İran’ın başkenti Tahran’daki bazı hedeflere hava saldırıları düzenlediğini açıkladı. Açıklamaya göre saldırılar, İran’ın nükleer silah geliştirme projesine ait bir araştırma ve geliştirme merkezi ile füze üretim tesisleri ve İran Savunma İnovasyon ve Araştırma Kurumu’na ait onlarca noktayı hedef aldı. Bu saldırılar, İran ve İsrail arasında sekizinci gününe giren yoğun çatışmaların bir parçası olarak gerçekleşti.

Bu gelişmeler, ABD’nin resmen İsrail’in İran’a yönelik savaşına katılacağına dair beklentilerin arttığı bölgesel ve uluslararası endişelerin gölgesinde yaşanıyor.

ABD’nin desteğiyle İsrail, geçen Cuma sabahı İran’a yönelik kapsamlı bir saldırı başlattı. Saldırılar, askeri ve nükleer tesisleri hedef alırken, bazı üst düzey askeri yetkililer ve bilim insanlarına yönelik suikastlar da düzenlendi. İsrail, “Yükselen Aslan” adını verdiği bu operasyonla Tahran’ın nükleer ve askeri kapasitesini zayıflatmayı, nükleer silah edinmesini engellemeyi amaçladığını ileri sürdü.

Karşılık olarak Tahran, İsrail’in askeri ve ekonomik hedeflerine yönelik bir dizi füze ve insansız hava aracı saldırısı gerçekleştirdi. Bu saldırılar sonucunda onlarca kişi hayatını kaybetti, yüzlerce kişi yaralandı ve altyapıda büyük hasar meydana geldi.

SURİYE EMPERYALİZM’E BOYUN EĞECEK Mİ? AHMET EL ŞARA’NIN ÜÇ SINAVI

Suriye’de uzun yıllar süren Hafız Esad-Beşar Esad yönetiminin devrilmesinin ardından iktidara gelen Ahmet El Şara’nın önünde birbirinden mühim sınavlar bulunuyor. Gerek ülke içerisinde gerekse bölgesel konularda atacağı adımlar merakla beklenen Şara son olarak ABD Başkanı Donald Trump ile buluştu. Suudi Arabistan’ın başkenti Riyad’da gerçekleşen görüşmeye Trump’ın Şara’dan talepleri damga vurdu. Beyaz Saray’dan yapılan açıklamaya göre Trump’ın talepleri arasında Suriye'nin İsrail ile İbrahim Anlaşmaları'nı imzalaması ve Filistinli 'teröristlerin' sınır dışı edilmesi gibi hususlar da yer aldı. Trump’ın Şara’nın önüne koyduğu taleplerin hayata geçip geçmeyeceği merakla beklenirken Suriye Devlet Başkanı’nın masasında bulunan hayati dosyaları mercek altına almak gerekiyor.

#Suriye’nin yeni Cumhurbaşkanı Ahmet Şara, Amerika Başkanı Donald Trump ile Suudi Arabistan'da görüştü.

📌Görüşmede Muhammed Selman da yer aldı.

📌#Trump, Suriye’ye uygulanan yaptırımların kaldırıldığını açıkladı. Suriye ile normalleşeceklerini söyledi. pic.twitter.com/N4oazDUNhO

— Muslim Port (@muslimportcom) May 14, 2025

SURİYE, İBRAHİM ANLAŞMALARI’NI İMZALAYACAK MI?

ABD Başkanı Donald Trump’ın Suriye Devlet Başkanı Ahmet Şara’dan talep ettiği hususların başında yer alan İbrahim Anlaşmaları, Filistinliler için bir felaket anlamınu taşıyor. Hatırlanacağı üzere Donald Trump’ın birinci başkanlık döneminde hazırlanan ve yürürlüğe konulan İbrahim Anlaşmaları, Filistin cephesi tarafından büyük bir tepkiyle karşılanmıştı. Siyonist İsrail’in bölgesel güvenliğini tesis etmeyi ve Filistin direnişini ortadan kaldırmayı amaçlayan İbrahim Anlaşmaları çerçevesinde Kudüs İsrail’in başkenti ilan edilmişti. Ahmet Şara’nın Trump’ın talebine olumlu yaklaşması ve İbrahim Anlaşmaları’nı kabul etmesi halinde Suriye’nin Filistin direnişine açıkça sırtını döneceği bir hakikat olarak ortada duruyor.

SURİYE’DEKİ FİLİSTİNLİLERİN VARLIĞI NE OLACAK?

Yıllarca Suriye’de ofis bulunduran Filistin direnişi, ülkedeki savaşın ardından ofisini kapatmış ve Katar’a geçiş yapmıştı. Şara’nın devlet başkanı olmasıyla birlikte Suriye’nin tekrar Filistin direnişine kucak açıp açmayacağı sorusu merak uyandırıyordu. Söz konusu sorunun cevabı geçen sürede yanıt bulmazken Trump’ın Şara’dan talepleri arasında Filistinli 'teröristlerin' sınır dışı edilmesi gibi bir husus da yer aldı. Şara’nın Trump’ın talebini kabul etmesi halinde Filistin direnişi ile Şara yönetimi arasında soğuk rüzgarlar eseceği aşikar. Öte yandan muhtemel bu adım Filistin direnişinin yalnızlaştırılması politikasına da katkı sağlayacak.

SURİYE’DEKİ İSRAİL İŞGALİ NE ZAMAN SON BULACAK?

Ahmet El Şara’nın Devlet Başkanı olmasıyla birlikte Siyonist İsrail Suriye topraklarını işgal etmeye başlamış ve başkent Şam’a çok yakın bir noktaya kadar gelmişti. Suriye topraklarındaki İsrail işgalinin daha ne kadar süreceği bilinmezken Şara yönetiminin bu işgal karşısında dirayetli duramadığı yönünde eleştiriler de bulunuyor. Siyonist İsrail’in Suriye’deki işgalinin kalıcı olmasından endişe edilirken Şara’nın masasındaki hayati dosyalardan birini de bu husus teşkil ediyor.

KISACASI SURİYE EMPERYALİZM’E BOYUN EĞECEK Mİ?

ABD Başkanı Trump’ın Suriye yönetiminden taleplerinin ne yanıt bulacağı merak konusu. Şara’nın Trump’ın taleplerine olumlu yanıt vermesi Suriye’nin emperyalizm ve ırkçı siyonizm karşısında boyun eğmesi anlamına gelecek. Trump’ın diğer ülkelere yönelik haydutluk içeren tavrının Suriye’de işe yarayıp yaramayacağı şimdilik bilinmiyor. Lakin ortada duran bir hakikat var ki; Suriye’nin emperyalizmin talimatlarına boyun eğmemesi gerekiyor.

“SURİYE FEDERAL SİSTEMİ BENİMSİYOR!”

Suriye Hukuki Araştırmalar ve Araştırma Merkezi  (Syrian Center for Legal Studies and Research) tarafından hazırlanan 282 maddelik Anayasa taslağı Suriye’nin nasıl bir gelecekle karşı karşıya kalacağının ipuçlarını veriyor.

Merkez tarafından 2024 yılında hazırlanan taslakta federasyon tipi bir yönetimden bahsediliyor.

Hazırlanan Anayasa taslağının 32.maddesinde  ‘Suriye Federal Demokratik bir Cumhuriyettir’ ifadesi yer alıyor.

Yine  taslağın, 33. maddesinde  “Suriye etnik, dinsel ve mezhepsel çeşitlilik açısından zengindir.” vurgusu yapılıyor.

38. maddede de yer alan  “Suriye federal sistemi benimsiyor.” Cümlesi Suriye’nin nasıl yönetileceğini ortaya koyuyor.

“FEDERAL BÖLGELER KENDİ BAYRAKLARINI KULLANABİLECEKLER!”

40.madede ise federal bölgelerin, eğer isterlerse, kendi bayraklarını seçebilecekleri, bölgenin tarihini ve kültürünü yansıtan bu bayrakların resmi devlet bayrağının yanında asılabileceği kaydediliyor.

176. maddede ise  “Coğrafi yönetim Suriye'nin altıya bölünmesi esasına dayanıyor. Federal bölgeler: "Şam ve banliyöleri, Kuzey Bölgesi, Orta Bölge, Güney Bölge, Batı Bölge ve Doğu Bölgesi." olarak adlandırılıyor.

Bu bölgelerin sınırlarının kanunla çizileceği, bölgeler arası hukuki anlaşmazlıklarında kurulacak olan bir konsey tarafından çözüleceği belirtiliyor.

187. maddede ise “Federal yasalar ve kanunlar,  bölgesel  yasa ve kanunlardan önceliklidir” deniliyor.

“DÜRZİ MÜSLÜMAN, İSMAİLİ MÜSLÜMAN ALEVİ MÜSLÜMAN, Şİİ MÜSLÜMAN” NİTELEMESİ!

Anayasa taslağı altında hazırlanan çalışma aslında bir temenni niteliğinde, çalışma aynı zamanda nasıl bir Suriye istendiğinin de göstergesi, hazırlanan çalışmada, Suriye’de yaşayanlar Dürzi Müslüman, İsmaili Müslüman, Alevi Müslüman, Şii Müslüman, Katolik Hıristiyan, Ortodoks Hıristiyan, Evanjelik Hıristiyan, Yahudi, Kürt, Türkmen, Ermeni, Süryani, Ezidi, Çerkes olarak ayrıştırılıyor.

Bu grupların iki kişi olarak Senato da temsil edilmesi gerektiği vurgulanıyor. 

Bu ayrışmaya Sünnileri de eklediğimiz zaman Müslümanlar bile kendi aralarında beş kısma ayrılmış oluyor.

(milli gazete)

Her ikisi de devam eden Batı yaptırımlarının hedefinde olan iki ülke son yıllarda yakınlaştı.

Rusya, Kiev ve Batı tarafından Ukrayna ile savaşında İran yapımı insansız hava araçları kullanmakla suçlanıyor, Moskova ve Tahran ise bunu reddediyor.

Putin "kapsamlı stratejik ortaklık anlaşmasını" bölge için "gerçek bir atılım" olarak selamlarken, Pezeşkiyan da iki ülke arasındaki "hayati, hassas ve stratejik" ilişkileri övdü.

Kremlin Sözcüsü Dmitri Peskov Rusya-İran anlaşmasının zamanlamasının Trump'ın 20 Ocak'taki yemin töreniyle hiçbir ilgisi olmadığını söyledi.

Ancak İran Cumhurbaşkanı anlaşmanın öneminden bahsederken ABD'ye açık bir imada bulundu.

Pezeşkiyan, büyük olasılıkla ABD'ye yönelik bir göndermede bulunarak, "Bölgede kaos yaratmak için dünyanın başka bir tarafından geliyorlar," dedi. "Bu bağlar onların planlarını kesinlikle etkisiz hale getirecektir."

Rusya ve İran, 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasından önce sorunlu ilişkilere sahipti. O zamandan bu yana, özellikle de her ikisinin de Batı yaptırımlarından zarar gördüğü son yıllarda ilişkileri iyileşti.

Moskova, Ukrayna'daki savaşı nedeniyle bir dizi ekonomik yaptırıma maruz kalırken, Tahran nükleer hedefleri nedeniyle hedef alınmaya devam ediyor.

Batı, Rusya'nın Şubat 2022 sonlarında Ukrayna'yı işgal etmesinden kısa bir süre sonra Moskova'nın İran ile Shahed insansız hava araçları için 1.7 milyar dolarlık (60 milyar Türk Lirası) bir anlaşma imzaladığını söylüyor.

Bunun karşılığında İran, yaptırımlardan ağır darbe alan filosunu yenileyebilmek için gelişmiş SU-35 savaş uçakları almayı umuyor. Moskova bugüne kadar Tahran'a sadece birkaç Yak-130 eğitim uçağı verdi.

İran medyasında, Tahran'ın düşmanı İsrail tarafından saldırıya uğraması halinde Rusya'nın İran'a daha gelişmiş hava savunma füze sistemleri sağlayabileceğine dair haberler de yer aldı.

Hem Rusya hem de İran geçtiğimiz yıl önemli jeopolitik gerilemeler yaşadı.

İran'ın sözde "Direniş Ekseni" 2024'ün sonunda bir dizi büyük darbe aldı. Bunlar arasında İsrail'in Lübnan'da İran destekli bir grup olan Hizbullah'ı zayıflatmaya yönelik başarılı çabaları da vardı.

Rusya ve İran'ın Orta Doğu'daki etkisi Aralık ayında Suriye'de Beşar Esad'ın devrilmesiyle zayıfladı. Bu iki ülke, Suriye'nin 13 yıllık acımasız iç savaşı sırasında Esad'ın iktidara tutunmasını sağlayan iki kilit müttefikiydi.

BULDOZERLER EŞLİĞİNDE TARIM ARAZİLERİNİ DE İŞGAL ETTİ

Ülkenin güneyindeki işgalini de sürdüren İsrail güçleri, 3 buldozer ve 3 tank eşliğinde, yaklaşık 30 askerin oluşturduğu bir ekiple Kuneytra vilayeti kırsalındaki El-Malika ile El-Rafeed beldelerinin batısındaki Deriyat bölgesine de girdi. İsrail sınırından Deriyat bölgesine doğru kazı çalışmaları yapan ve toprak yol açan ordu güçleri, bölgedeki tarım arazilerini buldozerlerle tahrip ederek kullanılamayacak hâle getirdi.

“GÜVENLiK VE iSTiKRAR” BAHANESiYLE iŞGAL!

Suriye topraklarındaki İsrail işgaline tepki gösteren El-Malika beldesinin sakinlerinden Abdu el-Karyan, İsrail’in “güvenlik ve istikrar” bahanesiyle Suriye topraklarını işgal ettiğini söyledi.

Karyan, “Şeyh Dağı’nda ve Teloul el-Hamer’de tahkim noktaları kurdular. (İsrail) İşgal güçleri, köylere, Malika beldesine ve Dereyya Tepesi’ne giriyor, buralarda bulunan arazileri dümdüz ediyor” dedi. İsrail askerlerinin, buldozerlerle girdikleri bölgelerdeki tarım arazilerinde tahribata yol açtıklarına dikkati çeken Karyan, “Şu anda Kuneytra tamamen İsrail işgali altında” ifadesini kullandı.

(milli gazete)

Siyonist İsrail, Suriye'deki kaosu fırsata çevirerek askeri işgalini genişletti. Golan Tepeleri’ni işgal altında tutan İsrail, son operasyonlarıyla Suriye'de 440 kilometrekareden fazla toprağı işgal etti. Bu alan, Malta ve Maldivler gibi ülkelerden daha büyük bir bölgenin işgal edildiği anlamına geliyor. 

Son operasyonlarda işgalci İsrail güçleri, stratejik öneme sahip Tel Hadar’a kadar ilerledi. Şam’a sadece 20 kilometre mesafedeki bu nokta, İsrail’in en derin askeri ilerleyişi olarak değerlendiriliyor. İşgal güçleri, “terör unsurlarını engelleme” bahanesiyle askeri üsleri, radar sistemlerini ve su kaynaklarını hedef almaya devam ediyor. Suriye’nin, Esed rejiminden kalan askeri kapasitesinin %80’ini imha eden Siyonistler, stratejik Yarmuk Nehri’ni de işgal ederek kontrol altına aldı. İsrail’in ayrıca bölgedeki su kaynaklarına doğru işgali sürdürdükleri gözlemlendi. Böylelikle suyun kontrolünü de ele alma planlarını sürdürüyorlar. 

Siyonist Genişleme Planları 

Tüm bu gelişmeler devam ederken, geçtiğimiz günlerde Siyonist İsrail Parlamentosu Knesset, Golan Tepeleri’ndeki yerleşimci sayısını artırmayı öngören “Demografik Gelişim Planı”nı onayladı. Plan kapsamında, Golan Tepeleri ve çevresine yeni Yahudi yerleşimleri inşa edilecek. Bu girişim, uluslararası hukuku açıkça ihlal ederken, İsrail’in kalıcı işgal hedeflerini göz önüne seriyor. 

Lübnan Çevreleniyor! 

İşgalci güçlerin Suriye'de bulunan  Şeyh Dağı'nı (Hermon Dağı) işgal etmesinin ardından bölgeye ulaşan işgalci yerleşimciler Suriye'de ele geçirdikleri yerlere çadırdan yerleşim birimleri kurduğu görüldü. Açtıkları pankartta ise "Lübnan Bizimdir" yazıyordu. 

Pankartta ayrıca işgalci İsrail'i temsil eden Davut Yıldızı'nın içine bir sedir ağacı (Lübnan'ın sembolü) yerleştirilmiş. Bu ifade, Siyonist İsrail'in genişlemeci ve "Arz-ı Mev’ud" (Vaat Edilmiş Topraklar) inancı ve ideolojisiyle örtüşen bir iddiasını temsil ediyor. 

Suriye'deki İsrail işgalinin stratejik noktalar üzerinden ilerlemesi Lübnan'ın etrafının çevrelendiği ve yalnızlaştırılarak işgal edilmek istendiği iddialarını güçlendiriyor. 

Siyonist İsrail'in amacının, Hizbullah'ın İran ile olan bağının kesilmesi ve Gazze'yi tamamen kontrol altına almak olduğu ifade ediliyor. 

İsrail Suriye'de işgalini genişletirken, Siyonist Netanyahu İsrail'in işgal ettiği Şeyh Dağı'na (Hermon Dağı) gitti.  

İsrail birliklerinin Suriye'de işgal ettiği tampon bölgeyi yakın gelecekte tamamen işgal edeceğini söyleyen Netanyahu, başka bir anlaşma sağlanana kadar İsrail'in Suriye sınırındaki stratejik Şeyh Dağı bölgesinde kalmaya devam edeceğini ifade etti. 

Siyonizmin Hedefi: Arz-ı Mev’ud 

Siyonizmin "Arz-ı Mev’ud" planı, Nil’den Fırat’a kadar geniş bir Yahudi devleti kurmayı hedefliyor. Suriye’nin iç savaşla zayıflatılması ve işgalci İsrail’in askeri ilerleyişi, bu tarihsel hedefle doğrudan örtüşüyor. Bölgedeki karışıklık ve uluslararası güçlerin kayıtsızlığı, İsrail’in stratejik yayılmacılığını süreç boyunca hızlandıran ana unsur oldu. 

Uluslararası hukuk uzmanları, İsrail’in Suriye’deki işgalini “açık bir savaş suçu” olarak nitelendiriyor. İşgalci İsrail, Birleşmiş Milletler’in cılız uyarıları, Batılı ülkelerin sessizliği sayesinde işgal politikalarını sürdürüyor. Suriye'de yaşanan otorite boşluğunu sinsice fırsata çeviren Siyonistler, Ortadoğu'daki güç dengelerini yeniden şekillendirmeye çalışıyor. 

İsrail’in Suriye’deki işgalleri, bölgesel barışı tehdit eden ciddi bir güvenlik sorunu olarak karşımıza çıkıyor. Siyonizmin "Arz-ı Mev’ud" hedefleri doğrultusunda yürütülen bu işgal süreci, İslam dünyasının siyasi birliğini ve bölgenin geleceğini doğrudan etkiliyor. Uluslararası toplumun destekleri ve İslam dünyasının sessizliği ise İsrail'in bölgedeki hedeflerini gün geçtikçe hızlandırıyor. 

Netanyahu, oluşan boşluktan yararlanarak hızla 50 yıl boyunca askeri birliklerin bulunmadığı tampon bölgenin Suriye tarafına geçen İsrail güçlerini ziyarette yaptığı konuşmada, işgal adımını “savunma amaçlı ve geçici” olarak nitelendirirken, “Suriye içinde güç mücadelesi veren gruplardan hiçbirinin İsrail’i tehdit etmediğinden emin olmayı amaçladığını” duyurdu.

İsrail'in güvenliği sağlanana kadar...

Tampon bölgenin Suriye tarafına yaptığı ziyarette Netanyahu, İsrail’in bir süre daha kalmayı planladığının altını çizdi. Hermon Dağı’nın Suriye tarafında yaptığı konuşmada Netanyahu, İsrail güçlerinin; “İsrail’in, güvenliğini sağlayacak başka bir düzenleme bulunana kadar bölgede kalacağını” belirtti.

İsrail’in Suriye’deki varlığı, uluslararası tepkilere yol açtı

Suriye’deki muhalifler, 8 Aralık’ta Esed’i devirirken, Siyonist İsrail güçleri, 1973 Ortadoğu savaşından sonra kurulan tampon bölgenin Suriye tarafına geçmişti. O zamandan bu yana İsrail, bu bölgeyi ve Suriye’nin iç kesimlerindeki hedefleri kontrol ediyor. İsrail, bu hamlenin geçici olduğunu belirtse de bölgedeki varlığı Mısır, Türkiye ve Suudi Arabistan’ın yanı sıra Birleşmiş Milletler’in (BM) de tepkisini çekti.

Colani, işgali kınadı; “Suriye, İsrail ile askeri bir çatışma peşinde değil” açıklamasını yaptı

ABD Dışişleri Bakanı Antony Blinken, Suriye’de çıkarları olan tüm ülkeleri, “Yeni çatışmalara yol açmadıklarından emin olmaya” çağırdı. Geçici Suriye hükûmeti, İsrail’in Suriye topraklarındaki ilerleyişini BM Güvenlik Konseyi’ne şikâyet etti. Heyet Tahrir eş-Şam (HTŞ) lideri Ahmed el-Şara (eski adıyla Ebu Muhammed el-Colani), İsrail’in operasyonlarını kamuoyu önünde kınarken, “Suriye’nin İsrail ile askeri bir çatışma peşinde olmadığını” vurguladı.

(milli gazete)

Golan Tepeleri'ndeki İşgalci İsrail birliklerini ziyaret eden İsrail Savunma Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı Korgeneral Herzi Halevi “Suriye'de olup bitenlere müdahale etmiyoruz” iddiasında bulundu.

Konuşmasında, “Burada düşman bir ülke vardı ve ordusu çöktü” diyen Halevi, “Terör unsurlarının buraya ulaşma tehdidi var ve biz de bu yüzden ilerledik (Suriye’yi işgal ettik). Terör unsurları bizimle olan sınırın yakınına yerleşemeyecek" açıklamışını yaptı.

İsrail'in Suriye'yi yönetmek gibi bir niyeti olmadığını iddia eden Halevi, ordunun Suriye sınırındaki hazırlıkları esnasında İsrail vatandaşlarının güvenliğini sağlamak söz konusu olduğunda ordunun 'kesin bir şekilde müdahale ettiğini' belirtti.

(milli gazete)

Simon Aykut, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) topraklarının Siyonistlerce işgal edilmesi sürecinde kritik rol oynayan isimlerin başında geliyor. KKTC’de Yahudiler için satın aldığı araziler, oluşturduğu siteler ile gündeme gelen Afik Group’un kurucusu olan Simon Aykut, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi güvenlik güçlerince tutuklandı. GKRY’de yargılanan ve “KKTC'deki Rum mallarını” yağmalayarak yabancılara satmakla suçlanan Aykut bir yıla yakın bir süredir tutuklu bulunuyor.

ERBAKAN HOCA’NIN YER ALDIĞI HÜKÜMET TÜRK VATANDAŞLIĞINDAN ÇIKARDI

İsrail işgali altındaki toprakların yanı sıra Türkiye, Kıbrıs, Almanya ve Yunanistan’da faaliyet gösteren uluslararası bir geliştirme ve inşaat şirketi olan Afik Group’un kurucusu konumundaki Simon Mistriel Aykut, Millî Görüş’ün iktidarda bulunduğu 1977 yılında T.C. vatandaşlığından çıkarılmıştı. 7 Mayıs 2013 tarihinde Bakanlar Kurulu kararı ile birlikte KKTC vatandaşı olmaya hak kazanan 1950 Bergama doğumlu Aykut, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığından çıkarılan isimler arasında yer alıyor.

SİMON AYKUT, T.C. VATANDAŞLIĞINDAN NEDEN ÇIKARILDI?

Resmî Gazete’nin 23 Eylül 1977 tarihli 16063 sayılı nüshasında, “Türk vatandaşlığından çıkma izni” ve “Türk vatandaşlığını kaybettirme” isimleri ile iki liste yayınlandı. Söz konusu nüshada “Türk vatandaşlığını kaybettirme” listesinde yer alan isimlerden biri de 1950 doğumlu Simon Aykut… Yasal olarak bir suçun sabit olmasından dolayı vatandaşlıktan çıkarılma işlemi yapılırken söz konusu suç ihtimalleri arasında şunlar yer alıyor:

• Yabancı bir devletin, Türkiye’nin menfaatlerine uymayan herhangi bir hizmetinde bulunup da bu görevi bırakmaları kendilerine yurt dışında dış temsilcilikler, yurt içinde ise mülki idare amirleri tarafından bildirilmesine rağmen, üç aydan az olmamak üzere verilecek uygun bir süre içerisinde kendi istekleri ile bu görevi bırakmayanlar.

• Türkiye ile savaş halinde bulunan bir devletin her türlü hizmetinde Bakanlar Kurulunun izni olmaksızın kendi istekleriyle çalışmaya devam edenler.

• İzin almaksızın yabancı bir devlet hizmetinde gönüllü olarak askerlik yapanlar.

SİYONİST’İN KOVULMASINDA MİLLÎ GÖRÜŞ İMZASI

Hâlihazırda KKTC topraklarının Siyonistlerce işgal edilmesi sürecinde kritik bir vazife gören Simon Aykut, 23 Eylül 1977 tarihi itibarıyla T.C. vatandaşlığından çıkarılırken söz konusu kararı veren hükümette Millî Selamet Partisi’nin de yer alması dikkat çekiyor. Siyonizm’e karşı verdiği mücadele ile bilinen Millî Görüş hareketinin ikinci partisi olan MSP, 31 Mart 1975 tarihinde kurulan I. Milliyetçi Cephe Hükümeti’nin en kritik paydaşlarından biri olmuştu. Simon Aykut’un Türk vatandaşlığından çıkarılması kararına imza atan MSP’liler arasında dönemin Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Prof. Dr. Necmettin Erbakan, Devlet Bakanı Süleyman Arif Emre, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Oğuzhan Asiltürk, İmar ve İskân Bakanı Recai Kutan ve Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Fehim Adak gibi isimler bulunuyor.

• Yabancı bir devletin, Türkiye’nin menfaatlerine uymayan herhangi bir hizmetinde bulunup da bu görevi bırakmaları kendilerine yurt dışında dış temsilcilikler, yurt içinde ise mülki idare amirleri tarafından bildirilmesine rağmen, üç aydan az olmamak üzere verilecek uygun bir süre içerisinde kendi istekleri ile bu görevi bırakmayanlar.

• Türkiye ile savaş halinde bulunan bir devletin her türlü hizmetinde Bakanlar Kurulunun izni olmaksızın kendi istekleriyle çalışmaya devam edenler.

• İzin almaksızın yabancı bir devlet hizmetinde gönüllü olarak askerlik yapanlar.

SİYONİST’İN KOVULMASINDA MİLLÎ GÖRÜŞ İMZASI

Hâlihazırda KKTC topraklarının Siyonistlerce işgal edilmesi sürecinde kritik bir vazife gören Simon Aykut, 23 Eylül 1977 tarihi itibarıyla T.C. vatandaşlığından çıkarılırken söz konusu kararı veren hükümette Millî Selamet Partisi’nin de yer alması dikkat çekiyor. Siyonizm’e karşı verdiği mücadele ile bilinen Millî Görüş hareketinin ikinci partisi olan MSP, 31 Mart 1975 tarihinde kurulan I. Milliyetçi Cephe Hükümeti’nin en kritik paydaşlarından biri olmuştu. Simon Aykut’un Türk vatandaşlığından çıkarılması kararına imza atan MSP’liler arasında dönemin Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Prof. Dr. Necmettin Erbakan, Devlet Bakanı Süleyman Arif Emre, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Oğuzhan Asiltürk, İmar ve İskân Bakanı Recai Kutan ve Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Fehim Adak gibi isimler bulunuyor.

SİMON AYKUT ERSİN TATAR’IN DA GÜNDEMİNDE

KKTC Cumhurbaşkanı Ersin Tatar, GKRY tarafından tutuklanan Simon Aykut’a dair dikkat çeken sözler sarf etti. Simon Aykut’un güneye geçmesi halinde tutuklanacağı bilgisi olduğunu anlatan Tatar, “ Aykut için yıllardır Rumlar hazırlık yaptılar. Kendisi de bilirdi. Geldi görüştük. Kendisine Güney’e geçme dedim. TMK’ya başvur dedim. Gitti tutuklandı. Benzer durumda olanlar o tarafa gitmemesi lazım” diye konuştu.